First topic message reminder :

Ας πουμε καμια τρομακτικη ιστορια ή Αστικο μυθο (αλλα να τα ξεχωριζετε τι ειναι το καθε τι) ας κανω την αρχη...

Αστικος μυθος : Το 1988 ένας άντρας δούλευε σε ένα μουσείο το οποίο πριν ήταν σπίτι αλλά είχε μετατραπεί σε μουσείο. Ήταν υπεύθυνος για την ασφάλεια και τη συντήριση του μουσείου. Ένα πρωί των Χριστουγέννων του 1988, στις 7 περίπου η ώρα, η εταιρία ασφάλειας τον κάλεσε και του είπε ότι είχαν ακουστεί παιδικές φωνές και γαυγίσματα στο μουσείο.

Τότε ο άντρας πήγε να κοιτάξει αλλά δεν βρήκε τίποτα. Το μουσείο, όπως και όλόκληρη η πόλη, ήταν ήσυχο τα πρωινά των Χριστουγέννων. Ένας άλλος υπάλληλος του μουσείου είχε πει στον άντρα ότι έβλεπε μία γυναίκα να κατεβαίνει τις σκάλες του πάνω ορόφου φορώντας ένα μακρύ, άσπρο νυχτερινό φόρεμα. Ακόμη, και άλλοι άνθρωποι την είχαν δει από το καιρό που το σπίτι έγινε μουσείο. Όταν ο άντρας λοιπόν παρακολουθούσε μαθήματα στο τοπικό πανεπιστήμιο, πήγαινε συχνά εκεί για να τυπώσει χαρτιά. Τότε συχνά άκουγε τριξίματα στα ξύλινα πατώματα, πόρτες να κλείνουν, και
φωνές. Το σπίτι ήταν πανέμορφο, αλλά υπήρχε ένα παράξενο συναίσθημα. Μία μέρα ο άντρας πήγε στο υπόγειο πλυσταριό. Τότε κατάλαβε ότι κλειδώθηκε μέσα από ένα παιδί που γελούσε. Πήγε να ανοίξει τη πόρτα αλλά ήταν κλεισμένη από "κάποιον", και ακούσε ένα παιδί να γελάει πίσω απ' τη πόρτα. Συχνά, το σπίτι είχε μια ανεξήγητη μυρωδιά τριαντάφυλλων.

Λενε πως ειναι αληθινη...

Ηταν μια φορα ενας, ο οποιος περπατουσε σε εναν δρομο αμεριμνος.
καποια στιγμη μπαινει σε ενα στενο σοκακι, με λιγο φωτισμο και η αποσταση μεταξυ των δυο τοιχων γυρο στα 2 μετρα.
Ενω προχωρουσε ενιωσε λιγο πισω του μια κινητικοτητα η οποια καθως προχωρουσε γινοταν εντονοτερη.Αυτος στην αρχη δεν πολυ εδωσε σημασια, οσο προχωρουσε ομως εωιωθε αυτην παρουσια εντονοτερη.λιγο αργοτερα ειδε με την ακρη του ματιου του οτι ηταν κατι σα σκια που πηδου σε απο τοιχο σε τοιχο και ολο τον πλησιαζε...
αυτος καθως επιταχυνε για να βγει απο τον δρομο αυτον καταλαβαινε οτι και η αλλη παρουσια κινιονταν γρηγοροτερα...
Αυτος φοβοταν να γυρησει το κεφαλι του να δει. και καθως εβγαινε σε εναν μεγαλυτερο δρομοενιωσε αυτην τη σκια να εξαφανιζεται και ταυτοχρονα μια μεγαλη ανακουφιση...
Την αλλη μερα οντας ανθρωπος του θεου ρωτησε εναν ιερεα τι ηταν αυτο και του ειπε οτι ηατν ο διαβολος και αφου δεν του εδωσε σημασια εσκασε απο το κακο του.

Λενε επισης οτι ειναι αληθινή...
Ηταν λοιπον ενας νεαρος φανταρος ο οποιος ηταν φρικαρισμεος στην ιδεα της σκοπιας.
Οταν ηρθε η ωρα να φυλλαξει σκοπια προσπαθησε να τα αποβαλλει ολα απο μεσα του και να παει...
Οταν πηγε, του ανατεθηκε να περιπολει μια περιοχη 50-60 μετρα.Να σημειωθει οτι ηταν σε μια περιοχη οπου ηταν πολυ ερημα και ειδικα βραδυ ο καθενας θα φοβοταν να βρισκεται εκει. Καθως περνουσε η ωρα ακουγε ενα παιδικο και χαρουμενο σκοπο (μελωδια) στην αρχη πολυ σιγα ισα ισα να σπαει την εκρικη σιγη. Μετα απο λιγη ωρα η ευηχη μελωδια γινοταν ολο και πιο δυνατη...
Οπως ειναι φσικο ο φανταρος τα εχασε αλλα προσπαθησε να κρατησει την ψυχραιμοα του. λιγο αργοτερα σταματησε η μελωδια και μετα απο λιγη ωρακαθως εκανε τα βηματα της σκοπιας σε εναν καθετο δρομο στα αριστερα του διεκρινε μια φιγουρα, με ολη του δυναμη φωναξε αλτ τι συ (σορι αλλα δεν ξερω πως γραφεται) προχορωντας προς το μερος της αντληφθηκε οτι ηταν ενα μικρο κοριτσακι γυρο στα 5, ηταν γυρισμενο σε θεση προφιλ και τα ξανθα μαλλια της καλυπταν το προσωπο της, μολις καταλαβε οτι ηταν μικρη καεταβασε το οπλο, και αρχισε να ρωταει με ομορφο τροπο τη μικρη ''κοριτσακι τι δουλεια εχεις εσυ εδω τετοια ωρα μηπως εχεις χαθει???'' το παιδι δεν απαντουσε, αυτος συνεχισε να ρωταει χωρις ωστοσο να περνει καποια απαντηση. Λιγο αργοτερα η μικρη μετα απο μια ακομα ερωτηση γυρησε το κεφαλι της το οποιο ειχε κατακοκκινα και πρησμενα ματια και το προσωπο της ηταν σαν σαπισμενο, οφανταρος αυτος οπως ειναι αναμενομενο τα εχασε και απο το σοκ δεν ξαναμιλησε ποτε, και ειναι κλεισμενος σε ψυχιατρείο...

(αληθινη ιστορια που συνεβη σε γνωστη μου) Ηταν καποτε μια γυναικα που γυριζε απο την δουλεια της και πηγε στο παρκινγκ οπου ειχε αφισει το αμαξι της. Εκει ειδε να την περιμενει μια γριουλα εξω απο το αμαξι. Η γρια την ρωτισε που πηγαινε και η κοπελα απαντησε στην κηφισια. Η γριουλα ειπε πως πηγαινε και αυτη εκει και αν μπορουσε να την παρει μαζι της. Εκεινη συμφωνησε. Στη διαδρομη η γυναικα εστρεψετο κεφαλι της και εκπληκτη ειδε το χερι της γριας να μοιαζει με αντρικο επειδη ειχε τριχες. Συνεχισε να οδηγαει και απο τον καθρεφτη κοιταξε καλυτερα την γρια και ειδε πως κατω απο την μαντιλα της ηταν αντρικο προσωπο. Λιγα μετρα πιο κατω υπηρχε ενα φαναρι. Η γυναικα κατατρομαγμενη επεσε επιτηδες πανω στον μπροστινο της και κατεβηκε γρηγορα απο το αμαξι να καλεσει την αστυνομια. Μολις ειχε φτασει η αστυνομια η γρια ειχε εξαφανιστει. Στον ελεγχο του αμαξιου οι αστυνομικοι βρηκαν στο μπροστινο καθισμα ενα μαχαιρι και στο πορτ μπαγκαζ ενα τσεκουρι. Η γρια τελικα ηταν δολοφονος τον οποιο εψαχνε η αστυνομια καιρο.

Ενα καλοκαιρι πηγαν 2 φοιτητριες για διακοπες και εμειναν μονες τους σε ενα πολυ μεγαλο σπιτι που τους παραχωρησε για λιγες μερες ενας φιλος του πατερα μιας απο τις δυο φοιτητριες.

Το σπιτι αυτο ηταν πολυ παλιο,αρχοντικο και βρισκοταν σε ενα δασος.Γυρω δεν υπηρχαν σπιτια παρα μονο μια παλια εγκαταλλειμενη εκκλησια και μια λιμνη καπου εκει κοντα.Το σπιτι ειχε παρα πολλα δωματια.Την πρωτη μαλιστα μερα συνεβησε και στις δυο κατι πολυ παραξενο αργα το βραδυ λιγο μετα απο οταν ξαπλωσαν στο κρεβατι σε ξεχωριστα δωματια που ειχαν μεγαλη αποσταση.

Ακουστε λοιπον.Το βραδυ ανεβαινουν στα υπνοδωματια τους που φωτιζονταν λιγακι απο το φως της σεληνης και των αστεριων που εμπαινε απο το παραθυρο.
Γυρω στις 1 το βραδυ ενω ηταν ξαπλωμενη η μια απο τις δυο φοιτητριες και ηταν ετοιμη να κοιμηθει συνειδητοποιει ξαφνικα οτι η πορτα την οποια ειχε κλεισει ηταν λιγο ανοιχτη και βλεπει μια ανθρωπινη μορφη μπροστα της να την δειχνει με το χερι.Το βλεμμα του ηταν το πιο σκληρο που ειχε δει ποτε σαν διαβολος και ματια μαυρα,μακρυ μαλλι και μακρυ μουσι ντυμενος στα μαυρα.Η φοιτητρια κοκαλωσε,δεν τολμουσε να κουνηθει απο τον φοβο της,ηταν τοσο αληθινο που αδυνατουσε να πιστεψει οτι ηταν παραισθηση.Κρατησε πολυ λιγα δευτερολεπτα,η μορφη χαθηκε αστραπιαια.

Την αλλη μερα σηκωνεται και ετοιμαζεται να πει στην φιλη της την εμπειρια της.Το συγκλονιστικο ηταν οτι δεν προλαβε να την πει διοτι την προλαβε η φιλη της που της ειπε ακριβως την ιδια εμπειρια ΠΟΥ ΒΙΩΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΗ.Με τις ιδιες λεπτομερειες.Ειδε την ιδια μορφη.Απιστευτο!!!Η δευτερη δεν πιστεψε αρχικα την πρωτη λεγοντας οτι την δουλευει αλλα μετα απο πολυ ωρα συζητησης και πολλους ορκους στην ζωη αγαπημενων προσωπων πιστεψε η δευτερη την πρωτη.

αρκετα για σημερα...γιατι ειναι και βραδι κι εχει φτασει το σκ..το στην καλτσα!

αυτή η σελίδα με τις ιστορίες ήταν η πιο υπέροχη ειλικρινα...........μπραβο σας παιδιά....αξίζουν οι ιστορίες σας...